Claude en Julien... een partnerschap tussen vader en zoon
Kunnen jullie zichzelf voorstellen?
Hallo, ik heb deze boerderij in 1988 opgezet. Begin jaren 90 bouwden we dit gebouw en het huis op de boerderij. We zijn pas in 2005 begonnen met de zuivelproductie. Ik ben voor mezelf begonnen en heb dat een paar jaar gedaan. In 2012 ging ook Julien, onze zoon, dit avontuur aan.
We hebben een lange weg afgelegd en zitten nu in een fase van verandering. Eerst analyseren we de markt en hoe die zich ontwikkelt, en dan gaan we over tot actie. De situatie op de zuivelmarkt verandert en de boerderij zal de komende jaren verder uitbreiden. Tot slot kosten deze veranderingen tijd en zijn de investeringen zwaar en zeer geleidelijk.
Hoeveel koeien hebt u?
We hebben de afgelopen jaren flink uitgebreid. We hebben nu ongeveer 70 melkkoeien die 650.000 liter melk per jaar produceren.
We hebben deze evolutie kunnen doormaken omdat 5 boerderijen in de loop der jaren zijn gestopt, en we een deel van hun productie hebben overgenomen.
Waarom hebt u gekozen voor een bedrijf dat nieuwe technologieën gebruikt? Bent u tevreden?
Ja, we hebben de gok gewaagd en ik durf te zeggen dat het een keerpunt in ons leven was.
Het was een van de oplossingen die we toen bedachten. Dagelijks nieuwe technologieën inzetten is een goede manier om de toekomst van de melkproductie op onze boerderij op lange termijn veilig te stellen. Dankzij de melkrobot is die nu geautomatiseerd. Ik zou zeggen dat het lastige aspect is verminderd en dat we meer flexibiliteit hebben om onze werktijden in te delen. Bovendien is organisatie erg belangrijk.
In de melkveehouderij zijn het de koeien die beslissen, zelfs als ze geautomatiseerd worden gemolken. Ze zijn gevoelig en worden niet graag opgejaagd. Ik zou zeggen dat we een voordeel hebben bij deze methoden: ze zijn niet gestrest. Ze kunnen worden gemolken wanneer ze maar willen. Lees dit artikel voor meer informatie over technologische innovaties op onze boerderijen!
De enige stress die ze kunnen ervaren, is hun eigen hiërarchie in de kudde. Er zijn dominante en gedomineerde koeien, maar we hebben nooit grote problemen gehad op dat gebied. Dus op een bepaalde manier respecteren ze elkaar en vinden ze allemaal hun plaats.
Wat zijn de voordelen van jullie duo als vader en zoon?
Het eerste voordeel van ons beroep is dat we onze eigen baas zijn. We werken voor onszelf en niemand hoeft ons te vertellen wat we moeten doen. Dankzij deze autonomie kunnen we onze dagen indelen zoals we willen.
Ten tweede is het belangrijk om te benadrukken dat we heel erg op het ritme van de seizoenen werken. Met andere woorden, afhankelijk van de maand van het jaar kunnen onze taken verschillen. En elke dag staat op zichzelf. Natuurlijk worden sommige taken elke dag gedaan, maar onze dagen verschillen erg van dag tot dag.
Dat betekent dat we ook te maken hebben met veel onvoorziene zaken! Het is niet elke dag gemakkelijk...
Maar voordat ik het over een vak heb, zou ik zeggen dat het eerder een levensstijl is waarvoor je kiest. Werknemers bijvoorbeeld doen hun dagtaak en gaan dan naar huis. Dit geeft hen een pauze tussen 2 werkdagen.
Wij leven 24 uur per dag, 7 dagen per week, elke maand van het jaar met ons werk. Maar het maakt deel uit van onze keuze, het is een echte passie. En zoals ze zeggen: "Passie wint het altijd van verstand"
Welk advies zou u vandaag aan uw zoon geven?
De situatie in de zuivelsector staat op dit moment op zijn kop. Dus ik denk dat het beste advies dat ik kan geven is om heel voorzichtig te zijn met de keuzes die hij maakt, vooral vanuit economisch oogpunt. Alle keuzes moeten beredeneerd en goed doordacht zijn!
Mensen met een grote passie voor hun vak denken soms te veel na over hun bedrijf. Ik denk dat je af en toe vrij moet kunnen nemen om wat meer tijd aan je privéleven te besteden.
Tot slot, houdt u als producent meer van Bibeleskaes of yoghurt?
Julien: Ik houd meer van yoghurt.
Vader: Oh nee, ik hou van allebei!
En volle of halfvolle melk?
Nou, volle melk, zonder twijfel!
Wat kunnen we u toewensen voor de toekomst?
Ik denk dat het belangrijkste is dat jonge mensen betrokken blijven en net zo gepassioneerd zijn over het beroep van veehouder. Dus de lokale zuivelstructuur zal blijven bestaan.